5: Lotsbestemming
"Kiina en Berix zitten in een kooi die hoog in het Skrall-dorp Roxtus is opgehangen. Ze zijn stomverbaasd als ze Mata Nui in zijn eentje de centrale arena van het dorp zien binnenlopen. Waar zijn de Glatorian?
Mata Nui daagt Tuma, de leider van de Skrall, uit voor een man-tegen-man gevecht met de vrijheid van zijn vrienden als inzet. Tuma begint het gevecht met een heleboel gemene trucjes, maar Mata Nui heeft veel geleerd van Ackar. Hij neemt de tijd om zijn tegenstander te meten en gaat dan ten aanval op de overmoedige Skrall. Tuma wordt woest - en onvoorzichtig. Mata Nui ziet kans het wapen van Tuma te breken, en wint zo de strijd. Hij eist het schild van Tuma als beloning op.
Vóór Mata Nui zijn vrienden uit de kooi kan laten, hoort hij een bekende, pesterige stem. Metus staat tussen de Skrall en de bottenjagers en geeft hem een sarcastisch applausje. “Dus jij was toch de verrader... al die tijd,” zegt Mata Nui. Metus glimlacht.
Mata Nui weet dat hij verloren heeft en draagt zijn scarabax bondgenoot op te vluchten. De kleine kever rent weg, en Mata Nui luistert verder naar Metus die zijn verraad verklaart. Metus wilde niet langer genoegen nemen met de opbrengst van de Glatorian toernooien - hij droomt ervan alle stammen op Bara Magna te overwinnen. En hij schept op dat zijn overwinning nu verzekerd is. Niemand buiten de muren van Roxtus weet, dat Metus het brein is achter de aanvallen op Atero en Tajun.
Maar Metus’ overwinning is kort: een enorme golf van scarabax rolt het dorp Roxtus binnen, in de gedaante van een reusachtige Glatorian. Achter de scarabax zwerm komt de rest van de Glatorian strijders, en samen verslaan ze de geschrokken Skrall en bottenjagers ondanks het feit dat deze zwaar in de meerderheid zijn. Metus wordt in een hoek gedreven en het Masker van het Licht verandert hem in een meer passend schepsel: een slang, die ongehinderd de woestijn in mag kronkelen.
Weken later kijkt Mata Nui toe hoe alle dorpen worden samengevoegd tot een groot mega-dorp. De Agori hebben hun enorme tenten door de woestijn gedragen en zijn bijna klaar met de bouw van een verenigde nederzetting. Vanaf een heuvel boven het verenigde dorp ziet Mata Nui een bekende vorm: kleiner dan de versie waarover hij regeerde op de waterplaneet, maar nog steeds herkenbaar. Hoofd, armen, romp en benen zijn duidelijk te zien. De betekenis hiervan kan enorm zijn - en er beginnen zich ideeën te vormen in het hoofd van Mata Nui.
De tijd is gekomen om zijn volk te gaan bevrijden."